untitled

this is one of the moment na i feel so alone...

wednesdays are spent watching tv...

no movies dates...

no mall hopping...

no hanging out...

hay...

i miss having someone who will hold my hand...

someone who will give me bear hugs...

and someone who will tell me that he loves me...

hay...

mixed emotions

I am writing this with a heavy heart. Actually, gusto kong umiyak, gusto kong sumigaw para marelease yung mabigat na nararamdaman ko, pero ayoko. Kailangang makita nyo na matapang ako at kaya ko kahit na anong gawin o sabihin nyo sa akin, na hindi ako apektado. Pero ang totoo, nasasaktan na ko.

Do you know what I hate? It’s when people talks behind me. But what I hate the most is when those people are people whom I consider as family. Alam kong concern kayo sa akin pero sa tingin nyo ba hindi ko alam kung ano ang ginagawa ko? Oo, nagkamali na ko once regarding ke Patrick, hindi ako nakinig sa inyo noon. I admit my mistakes db? Sa tingin nyo ba gagawin ko ulit yun? Eh hindi ko naman sineseryoso yung ngayon, pero siyempre hindi kayo maniniwala. Hindi ko kaya na maging prim and proper tulad ng sinasabi nyo na gawin ko dahil for the simple reason na hindi ako prim and proper. Ganito ako eh. Very tansparent at vocal ako, maloko at mabiro pa. Pag gusto ko ang isang bagay, sinasabi ko. Pag ayaw ko, ipaparamdam ko na ayaw or hindi ako sang-ayon. After years of being reserved and quiet, ngayon ko nararamdaman na very liberating pala ang hindi ka naghohold back sa kung ano man ang sasabihin or gagawin ko. Kaya maramin tao ang hindi umaasenso dahil sa mentalidad na ang ganito ay para lang sa lalake, eto ay hindi dapat gawin ng babae at kung ano-ano pang stereotyping.

Nasasaktan ako sa mga terms na ginagamit nyo, lalong lalo na i-label ang ginagawa ko as “kalandian” at “naghahabol sa lalake” kasi I thought you know me better than that. Masakit kasi kahit ilang beses kong sabihin sa inyo na ayoko ng ganung tawag, paulit-ulit nyo pa ding binabanggit. I don’t have the luxury of time para isa-isahin kayo at i-explain kung ano ang ginagawa ko. At I think I don’t owe anybody an explanation regarding my actions. Sinubukan kong i-explain sa isang tao kung ano ang ginagawa ko, pero nakinig ba siya? Hindi, mas pinili pa din nyang paniwalaan ang sarili nyang opinion. To think na akala ko siya ang mas makaka-intindi at magtatanggol sa akin.

Hindi na ito simpleng issue lang ng pagkaka-gusto at pagpapa-cute ko sa isang tao, issue na to ng kung ano ba ang pagkakikilala at tingin ninyo sa personalidad ko. Kung hindi nyo ako matanggap sa kung ano ako, sa tingin ko wala na tayong dapat pang pag-usapan pa.

Treat this as the start of my indefinite absence from our”family”…

one for the road

God in His faithfulness has always assured me of better days for my beloved community. And yes, I do see the light at the end of the tunnel. I fix my eyes on it. I hold the Lord’s hands and walk toward it. “I will run and not grow weary, walk and not grow faint” (Isaiah 40:31). -Lallaine Gogna

more kwento

addict mode lang :D

in - prefix which means into

crush - the object of this affection
- the act of falling hard for someone even though it isn't love yet
- A person you find to be attractive

hay, im so "in-crush" ngayon with allan kabiling hehehe (so, talagang buong name nya nilagay ko)



grabe ang pagpapa-cute na ginawa ko sa kanya nung choir practice nila nung saturday. alam na tuloy ng buong manna chorale ang pagnanasa ko sa kanya hehehe!!!

kahit na sabihin nilang bading ka, i still "crush you"!!

siyempre sa mama nya muna ko nagpakilala at nagpapalakas :D

Eto ang kalokohan series na pinag-gagagawa ko:

I. after ng general assembly, sabi ko ke madam rory, aabutan ko si hermana (mom nya) ng biko...

madam: hermana, me ibibigay sayo si laarni
ako: (inabutan ko ng biko)
madam: nagpapalakas po yan para ke allan
hermana: (hagalpak ang tawa)
ako: (gusto ng matunaw sa kahihiyan)
madam: naku, i-aattest ko naman ang batang yan hermana, nagmamasters yan ha
hermana: (tinapik-tapik ako sa braso)

hindi ko ngayon alam kung ano ibig sabihin ng pagtapik nya:
a. goodluck
b. salamat sayo, magiging lalake na anak ko

waaaah!!!!!!!!!

II. after ng mass for Mama Mary, tumambay ako sa loob ng church kasama sila Ara at Bryan. Tamang-tama, palabas si hermana.

brian: good evening hermana
ako: (nakatungo ang ulo dahil nahihiya ako)
hermana: good evening din
ako: (nakatungo pa din ang ulo at nagdadalawang isip kung babatiin ko ba)
hermana: hi laarni
ako: good evening hermana, nakakuha po kayo ng cake? (habang abot-tenga ang aking ngiti at gamit ang boses ng reserved lang kapag nakikipag-usap ako sa mga clients at big bosses. in short, gamit ang pa-sweet kong boses! at gustong-gusto na magmano sa kanya kasi she still rememners me hahaha!!!)
hermana: oo nakakuha, me dala nga si allan eh.

At ang last kong kalokohan for the night, at ang pinaka-nakakahiya

pinipilit kasi ako ni tita susan na bumili ng custard cake nya kasi para maubos na. so, bumili ako ng 2 tapos piinadala ko dun sa 1 kambal. sabi ko ibigay ke tita rory dun sa choir practice

ako: tita, natanggap mo yung cake? tig-isa kayo ni hermana hehehe

at ang loka-lokang tita rory, pinabasa daw ke hermana ang aking text... tawa daw ng tawa si hermana... gusto ko lamunin ng lupa ng malaman ko...


Naaaliw lang talaga ko. kasi di ko na-imagine na magagawa ko yung mga ganung bagay after years of being quiet and reserved. masarap din pala yung feeling ng you are not holding back anything


in-crush lang talaga

:)

bored

quote for the day:

hindi naman kelangan maging "kayo" para mahalin mo ang isang tao....

saw this sa signature ng isang Peyups member, and it made me think na "oo nga no?"....